Op elk moment en op iedere festivallocatie kan je verrast worden door het werk van zes derdejaars Theatre Design-studenten van de HKU! Geïnspireerd door het festivalthema Keepers of Humanity ontwikkelden zij elk hun eigen visie, vertaald naar beeldend of performatief werk. Je vindt hun creaties op onverwachte plekken: soms intiem en ontroerend, soms prikkelend en uitdagend. Laat je zintuigen leiden, verken verborgen hoekjes en sta open voor onverwachte inzichten.
AANDACHT VOOR AANDACHT
Loeky Boittin | Theater Kikker
Een ode aan rust. Trek je schoenen uit en betreed het altaar van rust. Dit altaar is om rust te eren, om aandacht terug te krijgen wanneer je die bent kwijtgeraakt. Laat je onderdompelen in het tafereel en meeslepen door de soundscape.
Installation/Video: Loeky Boittin. Audio: Robin van Ulft.
TAKE A SEAT WITH ME
Louise IJlst | Theater Kikker
In een wereld waar de mensen steeds meer op zichzelf aangewezen zijn, een wereld die steeds harder lijkt te worden, wil ik ruimte maken voor zachtheid en kwetsbaarheid. Wil je een moment nemen om, in en op mijn herinneringen, naast mij te komen zitten?
Kom zitten, luisteren of praten en blijf zolang je nodig hebt.
SORRY DAT IK NIETS GEZEGD HEB
Pien Boodt | Theater Kikker & Stadsschouwburg
Sorry dat ik niets gezegd heb is een tactiel zelfportret vloeiend uit mijn eigen ervaring in de twijfel en onzekerheid van het zijn van een jonge queer.
Sorry dat ik niets gezegd heb is een zoektocht naar mezelf in een steeds individualistischere samenleving. Ik denk dat wij mensen niet zonder elkaar kunnen. Ik zou willen dat we vragen aan elkaar kunnen stellen en open staan voor de dingen die ons écht bezighouden, en deze delen. Tegelijkertijd voel ik me aangevallen als ik onverwacht vragen krijg over mijn identiteit. Wie heeft het recht vragen over mij te stellen? Hoe balanceer ik mezelf, mijn identiteit en mijn idealen?
Sorry dat ik niets gezegd heb is een uitnodiging om letterlijk met mij mee te voelen
Want dit was ik. In het donker midden in de nacht, alleen in mijn kamer. Nu sta ik hier, in het licht en in het openbaar. Sorry dat ik dacht mezelf te moeten verbergen.
Aanraken toegestaan, voelen gewenst!
HUMANITY SERIES
Luna Peters | Stadsschouwburg Utrecht
Hoe behouden we onze menselijkheid in tijden van oorlog, polarisatie en digitalisering? Wat betekent menselijkheid eigenlijk? Kan menselijkheid worden geconserveerd, voor als deze nog schaarser wordt? Door beeldend onderzoek is dit archief ontstaan. Een archief van mijn associaties met menselijke situaties. Herken jij ze?
SLACHTOFFER NUMMER 12
Jip van Alem | Stadsschouwburg
Stilte, pijn, gemis
Namen verdwijnen, verhalen verstommen
Nieuwskoppen verschijnen
In de tien weken dat ik aan het werk was voor dit project werden 11 vrouwen in Nederland slachtoffer van femicide. Geïnspireerd door het initiatief ‘Wij Eisen De Nacht Op’ staat dit beeld stil bij het voortdurende geweld door mannen tegen vrouwen.
13×4 LIVES
Mariella Mouth | Stadsschouwburg Utrecht
Dit werk is gebaseerd op mijn persoonlijke ervaringen met oordelen van buitenaf. Vaak werd ik beoordeeld op basis van externe omstandigheden. Bijvoorbeeld over de plek waar ik ben opgegroeid: mensen bestempelden deze als ‘asociaal’, ‘anoniem’ en ‘gevaarlijk’. Dit komt niet overeen met mijn ervaring. Voor mij is het gebouw waar ik ben opgegroeid een inclusieve, humanitaire ‘mini maatschappij,’ die als voorbeeld zou kunnen dienen voor het samenleven op aarde. Voor een betere samenleving zou ik graag zien dat er geen vooroordelen meer bestaan.
Diese Arbeit basiert auf meinen persönlichen Erfahrungen, mit denen ich konfrontiert wurde. Oft wurde ich aufgrund äußerer Umstände beurteilt. Beispielsweise wurde ich auch verurteilt für die Gegend, in der ich aufgewachsen bin – es sei „asozial”, „anonym” und „gefährlich”. Das entspricht jedoch nicht meiner Wahrnehmung. Für mich ist, die gegen in der ich aufgewachsen bin, eine inklusive, humanitäre „Mini-Gesellschaft”. Welche als Vorbild für das Zusammenleben auf der Erde dienen könnte. Für ein besseres zusammenleben, würde mir wünschen, dass keine Vorurteile gemacht werden.
